Waar vind je hoop in een samenleving die getypeerd wordt als gepolariseerd? Ik vond het bij jonge ondernemers voor wie het contact met hun klanten belangrijker is dan hun omzet.

‘Soms komen klanten bedrukt binnen, maar gaan ze met een glimlach weer naar huis.’

Zei ze dat nou echt? Tegenover mij zat een mooie, jonge vrouw die samen met haar man een tropische supermarkt runt in een buurt waar veiligheid niet vanzelfsprekend is. Ik zat daar omdat de Stadskrant mij gevraagd had haar te interviewen over de bedrijfsactiviteitenvergunning die zij als ondernemer in die specifieke omgeving moeten aanvragen van de gemeente Den Haag. Het werken met mensen is wat haar werk het meeste loont, bleek uit alles wat ze me vertelde. De buurt waarin ze werkt noemt ze ‘net een groot dorp’. Als ondernemer voelt ze zich mede verantwoordelijk voor de veiligheid in hun straat en daarom heeft ze de vergunning ook snel aangevraagd. Ze wil betrouwbaar zijn voor haar klanten.

Maar waarom raakte die ene zin mij nou zo?

Omdat ruim een week ervoor ik tegenover een jongeman zat in de kringloopwinkel van Schroeder op Scheveningen, die exact hetzelfde zei. Schroeder van der Kolk is een bekende Haagse kringloopketen die failliet ging in het voorjaar en nu een doorstart maakt. De redactie van Kerk in Den Haag had mij gevraagd hierover te schrijven. De filiaalleider die ik interviewde heeft een commerciële achtergrond, maar maakte ruim een jaar geleden de overstap naar deze maatschappelijke onderneming. Uit het hele gesprek bleek dat het werken met mensen zijn werk de moeite waard maakt. Bij Schroeder werken mensen die wel een duwtje in de rug kunnen gebruiken in gesubsidieerde banen, zijn allerlei vrijwilligers actief en er komen veel vaste klanten voor een praatje. Voor dat laatste trekt hij als het moet alle tijd uit.

Twee keer dezelfde zin.
Twee keer dezelfde observatie.

Veel mensen zijn eenzaam in deze samenleving. Ze dragen een geschiedenis met zich mee. Zijn soms verlegen om een praatje. Hebben behoefte aan een loopje. Deze ondernemers faciliteren dat. Ze doen hun werk niet alleen maar om geld te verdienen en omzet te maken – ook al is dat ook belangrijk. Ze doen hun werk omdat ze graag met mensen werken en zo dragen ze bij aan een mooiere samenleving.

Het woord gepolariseerd valt nogal eens als het gaat om deze tijd en deze samenleving. Je kunt moedeloos worden van het nieuws. Maar blijf om je heen kijken! Er zijn zoveel mooie initiatieven. Ook in grote steden als Den Haag! Dit zijn verhalen en initiatieven die mijn hart verwarmen en mij hoop geven. Daarom geef ik ze graag door als een medicijn voor de ziel.